En dan... afscheid van Cealin

Vandaag was het dan zover, ook Cealin gaat het nest verlaten. Ik stond vanmorgen al op met een enorme knoop in mijn buik, wat ben ik van het meiske gaan houden!  Maar ja, moet je maar niet willen fokken hè?

De kleine meid krijgt het goed helemaal in Zweden en ik zie haar zeker terug!

Op deze laatste dag hebben we nog even naar hartelust genoten van het prachtige weer en natuurlijk het 'weitje' - Cealin moest natuurlijk wel een beetje moe worden voor die lange reis...

Birgitta en haar vriendin Helena hebben nog even gezellig mee gegeten, vervolgens de wagen ingepakt en toen kwam het moment van afscheid - wat is dat toch moeilijk, ik ben me echt gaan hechten aan dit laatste pupje van Ulysse.

Nog even wat gezellige foto's ten afscheid van dit nest, deze blog, met hartelijke dank voor al jullie meeleven. Agnes, je bent een topper hoor!

Hopelijk tot ziens allemaal, waar dan ook, en likjes van Cealin!

De opvoeding van Cealin gaat door

Nu Bono weg is is de puppy ren ontmanteld en loopt Cealin gewoon met de roedel mee en dat bevalt de kleine dame uitstekend.
Aimee heeft haar 'playmate' gevonden en af en toe gaat het er best ruig aan toe, maar Cealin staat haar 'mannetje'. En als Aimee haar wat te hard aanpakt kruipt ze gauw onder het bed.

(Het gepiep op de achtergrond komt van Wopke.)

De afgelopen week heb ik wat autoritjes met haar gemaakt en dat gaat prima. In het begin maakt ze wat zeurende geluidjes, maar al gauw is het stil in de bench, ook bij het aankomen op de bestemming.
Zo zijn we begin deze week naar Ina en Yara (haar halfzusje) geweest en gisteren naar het puppy speeluur op de hondenschool. Cealin vond het in het begin best wel een beetje eng met twee Chihuahua's in een ruimte, waarbij de een nogal uitdagend om haar heen liep te keffen. Ze mocht dus eerst even bij een van de assistentes op schoot zitten, maar haar nieuwsgierigheid overwon en na enige tijd ging ze toch de zaak verkennen.
Met de beide Chihuahua's wou ze nog niet spelen, maar een grote zwarte krullebol in het aangrenzende gedeelte zag ze helemaal zitten en daagde ze flink uit vanachter het hekwerk. Zodanig dat de krullebol op een gegeven moment over het hek sprong en ook toen vond Cealin hem best wel leuk. Dat was natuurlijk niet de bedoeling en de krullebol werd al gauw weer over het hek getild, wat hem (of haar) er niet van weerhield om de sprong nog een paar keer te nemen.
Al met al was dit een uitstekend lesje voor de kleine meid.

Ook aan een riempje loopt ze al heel aardig mee. Natuurlijk moet je met zo'n pup heel voorzichtig lopen want ze maken nu eenmaal de gekste bewegingen. Eenmaal los komt ze heel snel naar je toe als je haar roept, ze lijkt haar naam ook al aardig te kennen.

's Nachts slaapt ze nu naast mijn bed in de bench. In deze bench vervoer ik haar ook achter in de auto.

De eerste nachten maakte ze me tussen vier en zes uur wakker en moest ze even plassen, maar geen enkel protest als ik haar daarna weer in de bench deed voor nog een uurtje slaap.
En zowaar waren vanmorgen de rollen omgedraaid en kon ik om half zeven Cealin wakker maken! Knappe meid!!

Afscheid van Bono

Vanmorgen was het dan zover: afscheid van de eerste pup uit dit laatste nest van Ulysse. Wat zal ik ze missen. Nog niet eerder heb ik zulke leuke en vrije pups gehad. Leuk en vrij, altijd wel, maar juist dit tweetal is net even anders. Speelt ook lekker op zichzelf en is behoorlijk zelfverzekerd. Wie weet ligt dit ook een beetje aan de fokker? Of komt het doordat er maar twee pups zijn? Elk nest is toch altijd weer anders? En ook een fokker kijkt er toch altijd weer net even anders tegenaan?
Dat maakt het fokken ook zo boeiend...

Waarschijnlijk komt het ook wel doordat het er dit keer maar twee waren, maar oh wat zijn het een schatjes en wat een heerlijke vrije pups! Ik ben ook heel blij dat Cealin op mijn naam blijft staan. Mocht er ooit iets met haar baasje gebeuren (wat ik niet hoop!) komt ze bij mij terug.

Maar genoeg gesopt... 

Bono heeft zijn thuis gevonden bij Heleen Dekker en familie. Ik wens jullie heel veel geluk en plezier met elkaar!!

En Cealin blijft lekker nog een weekje bij mij. Na het vertrek van haar broer kroop ze lekker tegen moeders aan. En ook als moeders is weggelopen blijft ze lekker liggen.

De bench voor de nacht staat klaar naast mijn bed en Cealin hoeft zich niet alleen te voelen vannacht.

Bono en Heleen bij het afscheid

En toen was er nog een... 

De avonden...

brengen we meestal gezellig door binnen op en voor de bank, lekker even hangen voor de TV.

Daar staat ook nog altijd een kattenmandje, wat altijd grote aantrekkingskracht uitoefent op alle pups, dus ook op dit tweetal. Zo zijn ze er toch bij hè? En af en toe gaat het er stevig aan toe in dat oude mandje, maar vaak ligt het tweetal hier ook heel lief in te slapen...

Dinsdag - Kay-dag

Zoals velen al weten heb ik op de dinsdagochtenden geweldig veel hulp van Samantha en haar Kay is erbij. Althans zolang er hier geen teven loops zijn, want Kay is een echt manneke!
Dat is dus spannend voor de pups - een heel ander kleurtje dan ze gewend zijn, laat staan een heel andere vacht (Kay is een Dwergkeesje). Vooral Ciaran vindt hem wel heel erg spannend, maar krijgt ook niet veel vat op die enorm dikke vacht. Altijd wel erg lachen...

Zo kletsen en lachen we wat af tijdens de koffie!

Gelukkig was het vandaag weer fraai weer en konden de honden al gauw weer heerlijk naar buiten met z'n allen!