De tandjes komen door en voor het eerst 'over de vloer'

Het is weer absolute stilte, nadat ik net de kist heb verschoond en de pups voor het eerst buiten de kist heb laten spelen. Dat was me toch spannend, ook voor Aimee, Wopke en Bennie, die het tweetal eens goed van dichtbij wilde bekijken.
Wat zijn ze al vrij deze twee en wat kunnen ze al lekker lopen.
Morgen begin ik met 'spenen'. De tandjes komen door en met een paar dagen kunnen ze hun eerste vleesmaaltijd tegemoet zien...

Nog een paar korte filmpjes

Zooo lief!!!

Drie weken al weer vandaag en het waggelt door de kist (als ze niet slapen). Wat wil je ook, weer zo'n 200 gram erbij!
En af en toe hoor je een grom of een geeuw of een klein blafje. Of een luid gejoel, jawel dat kunnen ze ook al! Nou, deze twee kunnen er wat van hoor.
Foto's zijn bijna niet meer te maken. Het is te merken dat moeders ooit de supersnelleracemarkies wedstrijd gewonnen heeft, ha ha.
Maar heerlijke knuffels zijn het, alhoewel Ciaran vandaag even protesteerde toen ik hem oppakte. Maar al gauw vond hij het prima om tegen mijn warme nek aan te liggen...
Maar wakker was hij wel even, dus tijd voor foto's totdat het tweetal weer heerlijk tegen elkaar in slaap viel.

'Groot onderhoud'

Twee weken alweer, wat vliegt de tijd!
Tijd dus om nog eens nageltjes te knippen en te ontwormen, dus ook weer wegen...
Portretjes maken is niet helemaal gelukt (sorry Agnes), de pups zijn nog te beweeglijk (de oortjes zijn nu kennelijk ook open en een willetje hebben ze, vooral Cealin!) En het is me een handvol!

Cealin woog vanmiddag 755 gram en Ciaran 785 gram. Jawel, de reu is de teef voorbij gestreefd en zo hoort het ook, ha ha.
Ik heb nog even teruggekeken naar het eerste nest van Ulysse en de verschillen tussen de zwaarste teef en reu toen en dit tweetal zijn toch niet gering, zo'n 300 gram. Tja, wat wil je als je niet hoeft te knokken om de lekkerste tepel. Maar de geluidjes uit de kist getuigen van twee zeer voldane puppekinders en die overtolligheid gaat er straks wel weer af.

Geniet van de foto's; de laatste twee zijn nog even ter vervanging van 'echte' portretjes.

Een 'vreemde eend' in de bijt en... de oogjes zijn open!

Afgelopen dinsdag kwam Samantha weer, samen met Kay. Vorige week had ze hem thuis gelaten aangezien het nog wat erg snel was na de bevalling, maar dinsdag mocht hij weer gewoon mee. Tot dusver is het duidelijk dat Markiesjes en Dwergkeesjes niet zoveel op hebben met elkaar, alleen Aimee doet nog wel eens pogingen om te spelen, maar gaat dan ook meteen op haar rug liggen! en ook Kay (reu) was in eerste instantie meer geïnteresseerd in de lekkere luchtjes in het vetbed en in Ulysse dan in de pups. Maar het was toch wel erg interessant allemaal en ook een Dwergkeesje heeft er geen moeite mee om in de kist te springen.

En tot mijn grote verrassing keken mij vanmorgen de beide pups aan met hun kleine kraaloogjes, nog een beetje op een kiertje, maar toch.

Toch hierbij nog maar even een foto van de tweeling in diepe slaap.

Komend weekend komt er wel een gelegenheid om 'portretjes' te maken. Wordt vervolgd...

Rolmopsjes

Gisteren heeft Cealin haar geboortegewicht verdubbeld; Ciaran had dat eergisteren al gedaan. Het zijn echt twee rolmopsjes en het is een echte tweeling!
Eten en slapen is al wat ze doen en dat is te merken aan de gewichten. Cealin woog gisteren 506 gram en Ciaran 460 gram. Ik weeg ze nu ook nog maar 1x per week - schrik me elke keer een rotje van wat ze aangekomen zijn... Wacht maar tot de oogjes en oortjes open zijn en ze gaan spelen met elkaar.

Ciaran 

 Cealin

En natuurlijk zorgzaam moedertje Ulysse 

Bart(je)

Vanmorgen kwam Bart(je) op bezoek en oh, wat vindt hij de pups toch spannend.
Ulysse hield hem wel haarscherp in de gaten.

 

Maar dat weerhield Bart(je) er niet van om het telkens weer te blijven proberen. En toen Ulysse op een gegeven moment uit de kist was verdwenen zag hij zijn kans schoon om de pups snel een likje te geven (lees: wakker te maken). De jonge dame en heer hadden maar wat goed in de gaten dat dit een geheel nieuw geurtje was...

Maar ja, toen Ulysse weer snel de kist was ingesprongen en het toch echt niet mocht, ging hij maar (eventjes) slapen...

Ode aan Ulysse

Even geen foto's vandaag. Cealin en Ciaran groeien als kool dankzij moeder Ulysse.
Wat is zij toch een super moedertje. Het is dat een teef in Nederland maar vijf nesten mag groot brengen maar anders had er nog wel een zesde gekomen... Die meid geniet hier zo van! En ze doet het zo fantastisch goed!
Wie ben ik (of de Raad van Beheer) dan om te zeggen: het mag niet meer...

Lieve Ulysse, je bent en blijft mijn eerste geweldige Markiesje en oh, wat ben je toch een enorme kanjer!!!